FILM

Zonder film en cinema zou er van mijn televisiecarrière weinig in huis gekomen zijn. Ik dwarrelde binnen vanaf begin jaren 80 met de filmquiz "Cinemanie" op de toenmalige BRT als jonge snaak en mocht meteen ook de eindredactie verzorgen. Hadden ze me gevraagd voor een lifestyle-programma had ik natuurlijk feestelijk bedankt. Wellicht daarom dat ik na het opdoeken van de populaire quiz in 1987 liever iets  verder had gedaan in film. Ik schreef er wel over in enkele bladen maar op radio deed ik er niet zoveel mee. Het werden andere programma's ("Rigoletto", "Schoolslag", "De Zondagsvriend" en "De Hitkwis") maar ik sprong een gat in de lucht toen ATV, de Antwerpse regionale zender, me vroeg om wekelijks een bijna half uur durend programma te maken rond film. Uiteindelijk bleef dat programma 21 jaar lang een vaste waarde in het weekend en na 5 jaar waren we 52 weken op 52 weken present. Het programma werd zelfs een tijdlang in aangepaste vorm overgenomen door RTV (regio Kempen), TV Oost en TV Limburg. Het afscheid in december 2015 viel zwaar. Maar wonderwel kreeg ik al vanaf de eerste week van 2016 anderhalve filmpagina in Primo Magazine (na Dag Allemaal het meest verkochte weekblad). Ik mocht het op een eigenzinnige manier invullen met een aantal retro-rubrieken en de nieuwe films in de zalen, waarvan ik er één of twee - naargelang het aanbod van die week - uitvoeriger besprak. Minder kritisch dan bij ATV maar dat was ook de bedoeling. Ik heb altijd geweigerd om sterren te geven aan films. Sterren geef je aan koelkasten. Ondertussen is de filmpagina in Primo al 5 jaar een zekerheid. 21 jaar - zoals bij ATV - zal ik het daar niet volhouden, maar zolang er cinema is, wil ik graag een mooie selectie maken. Helaas: er was geen of amper cinema in 2020 door corona. Ik behelp me naast de randrubrieken op dit moment wekelijks met filmcolumns. Iets wat ik vaker deed. In 1985 was mijn tweede boekje "Kijkhalzend" een bundel cursiefjes (toen dat woord nog mocht) rond kleine aspecten van film. Met enkele weken vertraging plaats ik die stukjes hier voortaan ook (laat dat je er niet toe verleiden je abonnement op Primo op te zeggen of ik krijg de hoofdredacteur op mijn dak).

GOUDEN RIK


Het klinkt oneerbiedwaardig maar de op 21 april overleden acteur Rik Andries neemt al jaar en dag een prominente plek in op mijn… toilet. Hij vertoeft er in het uitstekende gezelschap van Senne Rouffaer, Nand Buyl, Jef Demedts en Frank Aendenboom. Boven de lavabo hangt een paars houten boekenrekje - alles in mijn wc is paars geschilderd (vraag me niet waarom) - met alle boeken van de beroemde BRT-jeugdfeuilletons uit de jaren 60.

Jef Cassiers waakt er over dat de gebruiker van mijn toilet de handdoek keurig weer op zijn plaats hangt. Zijn foto komt uit "Midas", een jeugdreeks die paste in het rijtje moderne feuilletons zoals "Axel Nort" en "Kapitein Zeppos". Die werden afgewisseld met de historische feuilletons zoals "Fabian Van Fallada" en "Johan en de Alverman". Volgens Wikipedia was "Midas" nooit een groot succes, maar dat durf ik aan te vechten. Bij ons thuis keken we er massaal naar.


Ik vond Rik Andries als Peter Paracelsus, die een formule bedenkt waarmee je goud kan maken en een spionagebende achter zich aan krijgt, een veel dynamischer personage dan stijve hark Axel Nort met zijn suffig geruit hoedje en meer van deze wereld dan Kapitein Zeppos die op zijn paard Filos een zekere aristocratie uitstraalde. Rik Andries kon mijn vader zijn. Halfweg de serie wordt hij ontvoerd en brengt een tijdlang op zee door op een boot tot hij kan ontsnappen, overboord springt en uitgeput aanspoelt op het strand. Uiteindelijk wordt hij herenigd met zijn gezin. Goed voor 2 spannende afleveringen in een reeks van 16. Zijn eigen vrouw en zoontje herkennen hem zelfs niet want hij heeft intussen een volle baard. Ik weet nog dat ik toen als 8-jarige smeekte aan mijn vader om ook zo'n baard te laten groeien. Hij weigerde.

Dankzij Rik Andries kreeg ik op jonge leeftijd mijn eerste spuit tegen tetanus: Peter Paracelsus maakte bij een achtervolging een sprong van één verdiep en dat wou ik ook kunnen: ik lanceerde me van het dak van onze garage op een ton in de tuin die door en door verroest bleek. Mijn stunt mislukte en mijn hand moest worden genaaid. Ik toonde vol trots mijn litteken over de hele lengte van mijn duim aan mijn klasgenoten. Nog steeds word ik herinnerd aan het feit dat ik heel even Midas of Rik Andries was.


Hij werd natuurlijk in de serie omringd door sterke vrouwen: Elvire Deprez, Chris Lomme, Kris Smet én Janine Bischops, die altijd met veel waardering over haar KVS-collega sprak. Nooit was in een jeugdreeks het vrouwelijk overwicht zo opvallend. En er was Jef Cassiers die als de spion Blabber in de gekste vermommingen opdook.


Ik vond Rik Andries ook best indrukwekkend als "De Kat" maar er ging niets boven "Midas".

Daarom voel ik me genoodzaakt het zinnetje 'de serie was nooit een groot succes' aan te passen op de Wikipedia-pagina.

Dat ben ik aan Rik Andries verschuldigd.