TELEVISIE

Hoewel ik me vooral een radiomaker vind, heb ik veel te danken aan televisie.


Bij de BRT/VRT begon ik anderhalf jaar voor mijn carrière bij Radio 2 Omroep Brabant in april 1983 eerst op televisie. Als presentator & eindredacteur van de filmquiz "Cinemanie". 21 jaar was ik en in feite veel te jong om meteen elke week op TV een 'serieus' programma te dragen - realiseerde ik me achteraf - maar omdat iedereen al vertrouwd was met mijn gezicht, mijn stem, mijn manier van presenteren en humor kon ik me vanaf dag 1 véél meer veroorloven op radio dan een onbekend gezicht. Ik kreeg meteen veel krediet. "Cinemanie" bleef tot 87 op de buis, daarna kwam 2,5 jaar het humorprogramma "Rigoletto" en 4 jaar de scholenquiz "Schoolslag", waar ik in principe nog een extra seizoen aan ging breien, ware het niet dat een chirurgische ingreep - waarbij ik mijn gehoor volledig aan een kant verloor - dat plan opdoekte: 2 jengelende schoolteams en heel veel drukte kon ik niet meer aan. Ik presenteerde daarna nog wel het rustige magazine "De Zondagsvriend" en 2 seizoenen "De Hitkwis", een afgeleide van het Donna-radioprogramma dat voorbestemd was om samen met Alexandra Potvin te presenteren en in mijn eentje in feite niet meer zo goed lukte (maar dat verzweeg ik uit eigenbelang). Met Alexandra presenteerde ik nog wel de preselecties voor het Songfestival, maar toen kreeg ik de waarschuwing van mijn dokters dat ik moest uitkijken met programma’s waarin muziek, applaus en pingles mijn hoofd ontregelden. Ik had ook jaren grotere shows tussendoor gepresenteerd - zoals "Diamond Awards" in het Sportpaleis en de jaarlijkse Plateau-prijzen op het Filmfestival van Gent - maar dat had ik ondertussen afgebouwd. Gelukkig begon ik in 1995 bij ATV - de Antwerpse regionale zender - met  "Cinema", een filmmagazine van 25 minuten zonder toeters en bellen. Na 1997 stopte mijn TV-carrière bij VRT noodgedwongen en ik zei steeds minder 'gastoptredens' toe in programma’s omdat ik geregeld zwaar in de problemen kwam: ik verstond andere gasten of zelfs de presentator niet, het regende 'wablief?' en 'kun je dat even herhalen?' en live hield dat te veel risico’s in. ATV bleef gelukkig een constante, waar ik heel wat andere dingen deed: documentaires inspreken, mensen coachen en andere programma’s in elkaar knutselen en presenteren zoals "Geef Me De 5" en de Antwerpse quiz "Aha". Het filmmagazine werd ook een tijdlang overgenomen door RTV en de laatste jaren door TVL in Limburg, in een licht gewijzigde vorm. In 2015 kwam er een abrupt einde aan de samenwerking met ATV/TVL.


TV leek toen voor mij een afgesloten hoofdstuk, tot in september 2017 David Larmuseau me benaderde voor Eclips TV, een zender die zich tot een ouder publiek richtte. Vergelijkbaar met Max in Nederland. Wel zonder de grote middelen. In het boek "Rozen of distels voor Sandra" brak ik een lans om de oudere luisteraar/kijker zijn eigen programma’s en netten te gunnen en dit keer kreeg ik die kans. Een kans die ik niet wou laten liggen. In een ijltempo bokste ik voor Eclips TV het dagelijkse magazine "Aan het juiste adres" in elkaar en in het weekend het muziekprogramma "De Herkenwijsjes" met de begenadigde muzikant/pianist Geert Maeckelbergh. Gestart in december 2017 sloten we halsoverkop - door corona - beide programma’s af in maart 2020. Toen had ik er 90 weken en 3 seizoenen "Aan het juiste adres" op zitten, met soms ronkende namen. Telkens met een centrale bekende hoofdgast en 3 andere gasten die elkaar één voor één aflosten - anders ging het niet meer mijn gehoor. In elk programma kwam ook Janine Bischops langs met een rubriekje. Met Janine gingen Geert Van De Velde en ik zelfs naar de Oktoberfeesten in München voor 30 korte rubrieken: niets was te gek. Janine deed het altijd met de glimlach en vroeg alleen enkele fles champagne als vergoeding: ik ben haar erg dankbaar. Een aantal genodigden van die voorbije 3 seizoenen zijn ondertussen overleden: Freek Neyrinck, Fred Janssen, Paula Marckx, Walter Vander Smissen, Yvonne Henneco, Raymond Bossaerts. Veel mensen waren in jaren niet meer op televisie geweest. Dat was dikwijls de bedoeling. De vereiste was dat iedere gast minstens 50 jaar oud was en dat de onderwerpen tot de verbeelding spraken van een ouder publiek. Het was rustige, volwassen televisie, in keurig Nederlands. 'Slow TV', zoals dat tegenwoordig wordt omschreven. We hadden evengoed kijkers van 30 en 40 - zeg maar ‘oude zielen in een jong lichaam’. Pers negeerde ons zo goed als compleet, maar op straat werd ik er heel vaak over aangesproken. Nogmaals het bewijs dat er écht behoefte is aan dit soort televisie. Zoals Cas Goossens, mijn vroegere VRT-baas het zo mooi omschreef toen hij te gast was: "dit is waardevolle televisie."

450 afleveringen "Aan het juiste adres" en meer dan 120 "Herkenwijsjes" - waaronder 2 reeksen met artiesten aan zee - op 3 jaar: het werd een intense TV-trip. Sinds corona maak ik korte programma’s van thuis uit, die ik volledig in mijn eentje in elkaar steek. Van “De kleine lenteschoonmaak” over “Huisgenoten” tot “De coronaquiz”. Tussendoor monteer ik andere programma’s en ontwikkel ik heel wat TV-teasers en slogans.

Arbeidsintensief, maar dankbaar: want dit publiek is écht heel erkentelijk.

Ergens in maart of begin april start ik het tweede seizoen van "Huisgenoten" op: een reeks rond bekende mensen of personages die in mijn huis ronddolen zonder dat ze er weet van hebben. Hier zie je alvast de aanhef van de herwerkte generiek.

Eclips TV blijft een kleine zender maar het project is te waardevol om het te laten verwaarlozen.

Maar als ik kiezen moet tussen radio en televisie, twijfel ik geen moment.

Radio.

De afleveringen van het eerste seizoen "Huisgenoten" kun je (her)bekijken via de Facebookpagina van het programma. Klik op onderstaande pancarte om doorverbonden te worden.